Monday, 22 March 2010
Sunday, 21 March 2010
bloglararası yolculuk.
http://tutsaklikguncesi.wordpress.com/
ben moonfable adlı yazarım burada. :) Daha çok i.d. yürütüyor gibi. Konu hep mimarlık değil, edebiyat, hayat, sanat... Ama keyif alıyoruz biz. Paylaşmak istedim.
ben moonfable adlı yazarım burada. :) Daha çok i.d. yürütüyor gibi. Konu hep mimarlık değil, edebiyat, hayat, sanat... Ama keyif alıyoruz biz. Paylaşmak istedim.
Wednesday, 17 March 2010
kent okumalarindaki sureklilik...
Henri Lefebvre'in bakis acisinin, kente yaklasiminin, Michel de Certeau'un gunluk hayata odaklanan arastirmalarindaki etkisi onemli... Edward Soja ise, her iki fransiz dusunurunu anglosakson akademik dunyaya 'tasima' acisindan ayri bir yerde...
Bir yandan markist dusunce/elestiri pratiginin kent/kentli baglaminda yerlesmesi, bir yandan da beseri bilimlerde KENT calismalarinin gelistirilmesinde, kent calismalarindaki farkli yaklasimlarda, bu calismalarda, kentlinin one cikisindaki rolleri kritik onemde...
3 okuma isiginda, kritik sorumuz su:
'kendi kentinizde kentlinin yeri nerede? nasil bir kentli ve kentlilesme profili var?'
Bir yandan markist dusunce/elestiri pratiginin kent/kentli baglaminda yerlesmesi, bir yandan da beseri bilimlerde KENT calismalarinin gelistirilmesinde, kent calismalarindaki farkli yaklasimlarda, bu calismalarda, kentlinin one cikisindaki rolleri kritik onemde...
3 okuma isiginda, kritik sorumuz su:
'kendi kentinizde kentlinin yeri nerede? nasil bir kentli ve kentlilesme profili var?'
ABDdeki sosyal celiski,ler uzerine..
http://www.sabah.com.tr/Yazarlar/kahraman/2010/03/17/kadi_kizi_amerika
on the decline of the american dream...
http://m.guardian.co.uk/?id=102202&story=http://www.guardian.co.uk/film/2010/mar/10/detroit-motor-city-urban-decline
UYKUsuz, 23.03.2010
'atölye: ev işleri '
aslı şener içinsel, burcu serdar köknar, candan çınar, didem ateş mendi, hayriye sözen, tomris akın
23 mart salı, 17.30
taşkışla, 134
aslı şener içinsel, burcu serdar köknar, candan çınar, didem ateş mendi, hayriye sözen, tomris akın
23 mart salı, 17.30
taşkışla, 134
Tuesday, 16 March 2010
Lefebvre'nin kent sorunsalı üzerine düşüncelerine dair...
http://www.mekanar.com/tr/yazi-2009/SAYLEAzAe/Kent-SorunsalAe-Aoezerine-DAAYAnceler-Henry-Lefebvre.html
banker kastelli
banker kastelli üzerine kısa bir haber: paranın muhabbet tellalları
bu arada milli tarih blogunu herkese tavsiye ederim. eski gazete ve dergilerden zaman zaman çok çarpıcı haberler olabiliyor. hatta acaba çizgisel değil de döngüsel bir tarihi mi yaşıyoruz diye düşünüyorum bazen.
bu arada milli tarih blogunu herkese tavsiye ederim. eski gazete ve dergilerden zaman zaman çok çarpıcı haberler olabiliyor. hatta acaba çizgisel değil de döngüsel bir tarihi mi yaşıyoruz diye düşünüyorum bazen.
Tepedekiler ve Yerdekiler
Ne kadar tasarlanmak istense de gündelik hayat, tasarlanamıyor. Tepeden çeşitli iktidarların onu şekillendirmek adına verdiği büyük kararlar, uyguladığı stratejiler yere indiğinde farklılaşıyor. Yerdeki insanlar yerin coğrafyasından olsa gerek daha farklı bakıyorlar bunlara. Yukarıdakiler fazla tepede olduklarından galiba ne yaşandığını göremiyorlar bu yüzden de şekillendirmek istedikleri hayat ile yerdeki hayat birbirini tutmuyorlar. Yer ölçeğinde, o 1/1 ölçeğin bilgisinde tepeden gelen o stratejilere karşı insanlar taktiklerle cevap veriyorlar. Stratejilerin gücü iktidar mekanizmalarından gelirken, taktiklerin gücü gündelik olandan yani kendiliğinden olandan geliyor. Bu yüzden ki taktikler mekansız, mülksüz dolanıyor etrafta. Tahmin edilemiyor. Her durum için yeniden üretiliyor. Bu gevşeklikle dolanma özgürlüğüne kavuşuyor taktikler. Stratejiler ise büyük söylemler olduklarından, katı bir biçimde hareket özgürlüğü olmadan ancak iktidarın minik hapları olarak susuz sunuluyor insanlara. Ama gündeliğin o kendiliğinden gelişen ritimsiz ritmine uzak olarak üretilen stratejiler ve gündelik arasındaki bu ilişkiyi seyretmek giderek komikleşiyor.
Gündeliğin içine bakılınca önce sokak halleri çarpıyor insanı. Planlarda, kesitlerde çizilen sokaklar ile alakası olmayan bu sokak halleri sesleriyle, kokusuyla, renkleriyle tam anlamıyla yaşıyor. Orada yaşanacakları planlamak mümkün değilmiş gibi geliyor. çünkü bir kağıdın üzerinde planlananın ötesinde olduğunu vurguluyor o sokaklar. Cıvıl cıvıl olmak deyiminin ne olduğunu özellikle bazı çevrelere bakınca daha net anlıyor insan. Bakırköy’de ya da Mecidiyeköy’de olmanın cıvıl cıvıllığının farklılığı da bu noktada daha da başka yerlere taşıyor, kentin gündeliğinin ritimsiz ritimliliğinin her yerde başka olabileceği gerçeğini.
Çizim yaparken asla çizilmeyen insanlar görülüyor gündeliğin içinde. Bir dilenci, bir öğretmen, bir seyyar satıcı, bir işportacı, bir deli, bir bankacı, bir travesti aynı anda aynı karede yer alabiliyor. Fakat çizimde hepsi tek bir imgeye indirgeniyor. Mimarlık da aslında kendi içinde çok sağlam bir iktidar alanı olarak yer alıyor. Daha çizimle başlayan bu tepeden dünya görüşünün, bu ayrıştırmanın varabildiği noktalar, şu sıra süren dönüşüm projelerinin ana fikri haline gelmesi ise hiç de şaşırtıcı olmuyor.
Oysaki gündelik hayatı, kendiliğinden kılan onun bir türlü planlanamamasını sağlayan kişiler bu aynı karede yığınla farklı kimsenin buluşabilmesinin dinamiği oluyor.
Oysaki gündelik hayatı, kendiliğinden kılan onun bir türlü planlanamamasını sağlayan kişiler bu aynı karede yığınla farklı kimsenin buluşabilmesinin dinamiği oluyor.
Seyyar satıcı, dilenci, işportacı gibi sokakla daha haşır neşir olanlara bakıldığında onların stratejiler karşısında taktik üretme, bunu da mekan aracılığıyla yapma hallerine rastlanıyor. İktidarın olmadığı anları gözleyen bu kimseler, o anları, bu iktidarın çatladığı anları kendileri için kullanıyor, kendi anlık mekanlarını kurguluyorlar, üstelik bunu her seferinde gündelik olanın verdiği bilgiyi kullanarak farklı yerlerde, farklı zamanlarda yaparak taktik haline getiriyorlar. Zabıtanın olmadığı anları ve yerleri bulmak, onun gelme ihtimaline karşı organize olmak, bunu mekanını kurduğu nesnelere de yansıtmak onların en başlıca işleri oluyor. Kurnazlıkla iktidarı yenmeye değil, yalnızca onun arkasından iş çevirmeye çalışan bu insanları, iktidarın kesin, net tavrı çoğu zaman yakalayamıyor. İktidarın ancak onlar gibi eğilip bükülebilmesi gerekiyor ki onları fark etsin. Bu da çoğunlukla olmuyor.
Tüm bunların yanı sıra bu sıra gün-demde olan, bir konu var. Yıllardır bağırarak bir şey satma telaşında olan pazarcıların, sesini kısmak ile ilgili bir karar tasarısı yenilerde mecliste onaylanmış ve bundan böyle artık pazarların sessizleşmesi ve renksizleşmesi amaçlanıyor. Pazarlarla örtüşmüş “gel vatandaş, geel, domatese geel..” sözleri artık çöpe atılacak, bir süpermarket ortamına dönüştürülecek pazarlar yavaşça, ve aynılaştırılacak, yasa bunu açık açık demese de altyazıda bunlar kolaylıkla okunuyor.
Geçenlerde bu yasa ile ilgili haber yapmaya giden bir kanal pazarcılara bu kötü haberi verdiğinde ise, pazarcılar, hükümet bize bağırma diyor, biz de şarkı söyleriz gibisinden bir cevap alıyor ve o andan itibaren bilinen tüm pazar replikleri anında bestelenip dinleyicilerine sunuluyor. Melodili bir şekilde, pazardan aldım bir taneeee…eve geldim bin taneee.. sözleri söyleniyor bir yandan, diğer yandan ise kovalara vurularak ritim tutuluyor, ve birden eskisinden daha dikkat çekici bir ortam oluşuyor. Devletin tepeden inen bu stratejisine karşı üretilen bu taktik gündeliği bambaşka kılıyor. Eğer ki yasa ciddi bir biçimde uygulanmaya başlarsa, bol şarkılı günler bizleri bekliyor.
Taktikler stratejilerle var oluyor ve stratejiler gündeliği aslında taktikler aracılığı ile “tasarlıyor”. Tabii bu “tasarım” asla bir stratejinin arzuladığı gibi olmuyor. 1/1 ölçekte kendiliğinden üreyen bir tasarım nasıl tahmin edilemez, planlanamaz olursa öyle oluyor. Tepeden müdahaleler yerdekilerce başkalaştırılıyor, bu noktada en komik olan ise, tepedekilerin bu başkalaşmayı göremeyecek kadar tepede olması oluyor.
Tüm bunların yanı sıra bu sıra gün-demde olan, bir konu var. Yıllardır bağırarak bir şey satma telaşında olan pazarcıların, sesini kısmak ile ilgili bir karar tasarısı yenilerde mecliste onaylanmış ve bundan böyle artık pazarların sessizleşmesi ve renksizleşmesi amaçlanıyor. Pazarlarla örtüşmüş “gel vatandaş, geel, domatese geel..” sözleri artık çöpe atılacak, bir süpermarket ortamına dönüştürülecek pazarlar yavaşça, ve aynılaştırılacak, yasa bunu açık açık demese de altyazıda bunlar kolaylıkla okunuyor.
Geçenlerde bu yasa ile ilgili haber yapmaya giden bir kanal pazarcılara bu kötü haberi verdiğinde ise, pazarcılar, hükümet bize bağırma diyor, biz de şarkı söyleriz gibisinden bir cevap alıyor ve o andan itibaren bilinen tüm pazar replikleri anında bestelenip dinleyicilerine sunuluyor. Melodili bir şekilde, pazardan aldım bir taneeee…eve geldim bin taneee.. sözleri söyleniyor bir yandan, diğer yandan ise kovalara vurularak ritim tutuluyor, ve birden eskisinden daha dikkat çekici bir ortam oluşuyor. Devletin tepeden inen bu stratejisine karşı üretilen bu taktik gündeliği bambaşka kılıyor. Eğer ki yasa ciddi bir biçimde uygulanmaya başlarsa, bol şarkılı günler bizleri bekliyor.
Taktikler stratejilerle var oluyor ve stratejiler gündeliği aslında taktikler aracılığı ile “tasarlıyor”. Tabii bu “tasarım” asla bir stratejinin arzuladığı gibi olmuyor. 1/1 ölçekte kendiliğinden üreyen bir tasarım nasıl tahmin edilemez, planlanamaz olursa öyle oluyor. Tepeden müdahaleler yerdekilerce başkalaştırılıyor, bu noktada en komik olan ise, tepedekilerin bu başkalaşmayı göremeyecek kadar tepede olması oluyor.
Muhalif Bir Dil Olarak Belgesel: fatih pınar
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü tarafından düzenlenen Çarşamba Seminerleri 17 Mart'ta Fatih Pınar'ı ağırlıyor.
Fatih Pınar
17 Mart 2010 Çarşamba
11.00
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi (Fındıklı Kampüsü), Mimarlık Fakültesi Video Konferans Salonu
Fatih Pınar, "1998 yılından bu yana aylık yayınlanan Coğrafya dergisi ATLAS için fotoröportajlar üretiyor. Sosyal, kültürel ve politik konular üzerine yoğunlaşan Pınar’ın 20 farklı ülke ve Türkiye’den 90’ın üzerinde ana konusu ATLAS dergisinde yayımlandı. Bu çalışmalarından yirmisi kapak konusu, dördü özel ek olarak yayımlandı. Özellikle Anadolu’da ve Ortadoğu’da yaşayan halklar üzerine yoğunlaşan Pınar, modernleşme süreciyle kaybolmaya yüz tutan kültürleri belgelemeye ve egemen kültürün yaşamın dışına itip görmezden geldiği hayatları gösterebilmeye çalışıyor. 2002 yılı nisan ayında ikinci intifada’nın ilk günlerinde Filistin’e gitti. 2003 yılında Irak işgalini fotoğrafladı. 2005 yılında NTVMSNBC haber portalı için İstanbul üzerine 11 multimedya çalışması foto-röportaj üretti. Halen Bianet haber portalı için İstanbul’un yenilenecek olan semtlerini belgeleyen bir fotoröportajlar serisi yapıyor. Bu çalışmalarını ses kayıtlarıyla eşleştirerek multimedia tarzında hazırlıyor."
Fatih Pınar
17 Mart 2010 Çarşamba
11.00
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi (Fındıklı Kampüsü), Mimarlık Fakültesi Video Konferans Salonu
Fatih Pınar, "1998 yılından bu yana aylık yayınlanan Coğrafya dergisi ATLAS için fotoröportajlar üretiyor. Sosyal, kültürel ve politik konular üzerine yoğunlaşan Pınar’ın 20 farklı ülke ve Türkiye’den 90’ın üzerinde ana konusu ATLAS dergisinde yayımlandı. Bu çalışmalarından yirmisi kapak konusu, dördü özel ek olarak yayımlandı. Özellikle Anadolu’da ve Ortadoğu’da yaşayan halklar üzerine yoğunlaşan Pınar, modernleşme süreciyle kaybolmaya yüz tutan kültürleri belgelemeye ve egemen kültürün yaşamın dışına itip görmezden geldiği hayatları gösterebilmeye çalışıyor. 2002 yılı nisan ayında ikinci intifada’nın ilk günlerinde Filistin’e gitti. 2003 yılında Irak işgalini fotoğrafladı. 2005 yılında NTVMSNBC haber portalı için İstanbul üzerine 11 multimedya çalışması foto-röportaj üretti. Halen Bianet haber portalı için İstanbul’un yenilenecek olan semtlerini belgeleyen bir fotoröportajlar serisi yapıyor. Bu çalışmalarını ses kayıtlarıyla eşleştirerek multimedia tarzında hazırlıyor."
Monday, 15 March 2010
art-a kalanlar
günlük insan yaşantısı. sabah kalkmak – kalkmak için yatmış olmak – yatmadan önce geçen gün gece. gün boyu yaptıklarımız. kullandıklarımız. harcadıklarımız. tükettiklerimiz. tüketilip atılan kendi dışında başka bir şeye dönüşen nesneler. tüketilmeden farklı gözle bakılıp tüketilen, tüketilerek başka bir şeye dönüşen nesneler. evden çıktığınızda ardınızda ne bıraktığınızı görmeden gidersiniz? sabahın ilk ışıkları.açık kalmış ışıklar. bir sabah incelemesi.
re-mapping / sound mapping
şehirler google earth ten görünen kadar değiller elbet. bu proje google earth e 'ses' boyutunu da ekliyor. ve bu haritaya herkesin ekleme yapmasına olanak veriyor. geçen haftalarda 'new maps of time:re-mapping istanbul' workshop u ile İstanbul'un da ses haritası çıkarılmaya başlandı.
turizm mekanları: tüketim mekanları
Turizm mekanları, “kişinin kendisine ait olmayan bir dünya ile geçiciliği önceden kabul edilmiş bir aidiyet ilişkisi kurmasına olarak” sağlayacak bir biçimlerde tasarlanmaktadır.* Bu ilişki tüketici ile popüler imajların kopyaları arasında kurulmaktadır. Popüler imajların beslendiği tarihsel ve yerel nesneler popüler kültürün tüketim nesnesi olarak tüketiciye sunulmaktadır. Böylece, turizm mekanları tüketim nesnesi olarak pazar değerini etkileyen bir unsur haline gelmektedir.
Yerellik, tarihsel imaj gibi kavramları satın alan “turistik mekan üreticileri” tüketiciye sürekli yeni imajlar sunmakta ve bunu sürekli yapmak zorundadır. Çünkü popüler kültürün bir nesnesi haline gelen bu imajlar tüketicinin hızla değişen “zevkleri, istekleri, beklentileriyle” paralel olarak hızla eskimektedir. Ve bu eskime fiziksel eskimeden çok daha önce gerçekleşmektedir.
Peki bu arz – talep arasındaki ilişkisi bozulduğunda ne olacak?
* Altun, S. ve İnceoğlu M., 2006. Tatil amaçlı konaklama tesislerinde zamana bağlı değişim, itü dergisi/a, mimarlık, planlama, tasarım,C:5, S:2 ,K:1, 91-96.
ekümenopolis; gelecekte bütün kentlerin, megapollerin kuşaklar halinde birleşip tek bir şehir oluşturacağı düşüncesi aslında farklılıklar üzerine kurulduğunu düşündüğüm bütün mekansal algımın yok olmasına neden oluyor. mekan üretiminin, mekan türlerinin birbirine bağlanması üzerinden kanıksanması olası mı? kanıksanması ne demek?
ya da
le febvre yıkımın eyleminin insan yaşamını maksimum seviyede etkilediği bir dönemde mekanın üretiminden söz ediyorsa, biz yapım eyleminin maksimum seviyede kontrol edilemediği bir dönemde hangi kavramdan bahsedeceğiz?
Sunday, 14 March 2010
Subscribe to:
Posts (Atom)